Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ


kion1Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ:

«ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟΝ ΛΟΓΟ;»

 

Jacqueline de Romilly

(από το έργο της «Η ΕΞΑΡΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΘΗΝΑ»)

  

Το εξαίρετο απόσπασμα του Ευριπίδη που αναφέρεται προς το τέλος της Εισαγωγής, δείχνει με σαφήνεια την σημασία της ερώτησης με την οποίαν άνοιγαν οι διαβουλεύσεις στην εκκλησία του δήμου. Ο Ευριπίδης ορίζει την ουσιαστική αυτή ελευθερία και ακόμα την ισότητα όλων με την φράση: «Ποιος έχει γνώμη που ωφελεί την πόλη και θέλει σ’ όλους να την φανερώσει;» Πράγματι η έκφραση ήταν πασίγνωστη, φημισμένη, αλλά εδώ ο Ευριπίδης δεν την παραθέτει με ακρίβεια και κατά κάποιον τρόπο την σχολιάζει, την επεξηγεί. Η φράση ήταν: «Τίς ἀγορεύειν βούλεται;» Μας είναι γνωστή και έχει μείνει περιώνυμη από την αφήγηση του Δημοσθένη, μιας προσωπικής του παρέμβασης σε μια δύσκολη περίσταση, όπου η ερώτηση τέθηκε, επανατέθηκε επανειλημμένα και κανείς δεν παρουσιαζόταν να πάρει τον λόγο, εκτός από τον ίδιο![1]

Τελικά το ερώτημα ήταν κοινότοπο- σε κάθε συγκέντρωση μικρή ή μεγάλη με αυτό αρχίζει η συζήτηση. Η πρωτοτυπία έγκειται στην σημασία που αποκτά στην Αθήνα, από το γεγονός ότι απευθύνεται σε όλους τους πολίτες και τους επιτρέπει να παίρνουν αποφάσεις για κάθε σοβαρό ζήτημα. Έτσι βρίσκεται στην αφετηρία της δημοκρατικής αυτής δυναμικής έξαρσης που επιχειρούμενα περιγράψουμε εδώ και θα οδηγήσει την Αθήνα σε τόσο εκπληκτικά επιτεύγματα σε όλους τους τομείς. Εξ’ αιτίας της σπουδαιότητας αυτής πρέπει ξεκινώντας, να συμφωνήσουμε απόλυτα με τα γεγονότα, (άστε να αναζητήσουμε στην συνέχεια, την ψυχολογική και ηθική απήχησή τους.

Συνέχεια

Advertisements