ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ


Ἡ ἀν­τί­λη­ψη πε­ρί μί­ας ἠ­θι­κῆς δυ­νά­με­ως τῆς Μου­σι­κῆς ὑ­πῆρ­ξε ἕ­να ἀ­πό τά πιό χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά καί οὐ­σι­α­στι­κά γνω­ρί­σμα­τα τοῦ Πνεύ­μα­τος τῶν Ἑλ­λή­νων. Αὐ­τήν τήν ἀν­τί­λη­ψη, πο­λύ πρίν γί­νει κτῆ­μα τῆς Φι­λο­σο­φί­ας, τήν βρί­σκου­με δι­α­τυ­πω­μέ­νη μέ­σα σέ μύ­θους σχε­τι­κούς μέ τήν Μα­γεί­α τῆς Μου­σι­κῆς, κα­θώς καί σέ ἀρ­κε­τές μου­σι­κές ἐκ­δη­λώ­σεις τῆς ἀρ­χαί­ας ζω­ῆς, πού βε­βαί­ως ἀ­πο­σκο­ποῦ­σαν πε­ρισ­σό­τε­ρο σέ ἠ­θι­κά καί λι­γώ­τε­ρο σέ κά­ποι­α ἁ­πλῶς ἐν­τυ­πω­σια­κά ἀ­πο­τε­λέ­σμα­τα. Ὁ Μύ­θος, ἡ Θρησκεία, ἡ Ἰ­α­τρι­κή καί ἡ Λα­τρεί­α συν­δυ­ά­ζον­ταν ἀ­πό τούς Ἕλ­λη­νες ἐν­τέ­χνως, μέ σα­φῆ σκο­πό νά δώ­σουν στίς ἠ­θι­κές ἀ­ξί­ες μιά με­γα­λύ­τε­ρη ποι­κι­λί­α καί δύ­να­μη, ἐ­νῶ ἡ ἐμ­φα­νής συμ­βο­λή τους στήν ἀ­νά­πτυ­ξη τῆς ἠ­θι­κῆς θε­ω­ρί­ας ἀ­πο­κτᾶ γιά ἐ­κεί­νους, ἄλ­λα καί γιά ἐ­μᾶς, ἰ­δι­αί­τε­ρη ση­μα­σί­α, δι­ό­τι, ἀν­τί νά ἕ­ξα­φα­νι­σθοῦν μέ τήν ἐμ­φά­νι­ση τῆς Φι­λο­σο­φι­κῆς Σκέ­ψε­ως, ἐ­ξα­κο­λού­θη­σαν νά ὑ­πάρ­χουν ἐκ πα­ραλ­λή­λου πρός τήν Φι­λο­σο­φί­α, προσ­δί­δον­τάς της μά­λι­στα ὄ­χι μό­νο βά­θος, ἄλ­λα καί ἕ­να κοι­νω­νι­κό πε­ρι­ε­χό­με­νο».

 Edward A. Lippman

«Ἡ ἠθική ἀντίληψη τῆς μουσικῆς στήν ἀρχαία Ἑλλάδα»

«Η Μουσική είναι ένα ηθικό δίκαιο. Δίνει ψυχή στο σύμπαν, φτερά στο νου, πτήση στη φαντασία και γοητεία και ευθυμία στη ζωή και τα πάντα»

                                                                                                                                                                    Σωκράτης

   

εἶδος γὰρ καινὸν μουσικῆς μεταβάλλειν εὐλαβητέον ὡς ἐν ὅλῳ κινδυνεύοντα· οὐδαμοῦ γὰρ κινοῦνται μουσικῆς τρόποι ἄνευ πολιτικῶν νόμων τῶν μεγίστων, ὥς φησί τε Δάμων καὶ ἐγὼ πείθομαι.

Πλάτων

(ΠΟΛΙΤΕΙΑ, Δ. 424 c)

…Χρειάζεται να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε ό, τι αφορά την εισαγωγή νέων μουσικών δρόμων, επειδή εδώ διακυβεύονται τα πάντα. Γιατί πουθενά δεν συντελούνται αλλαγές στους τρόπους της μελωδικής σύνθεσης χωρίς να ακολουθούνται από ριζικές πολιτικές και κοινωνικές μεταβολές, όπως υποστηρίζει ο Δάμων και το πιστεύω κι εγώ.

 (μετ. Ν.Μ. Σκουτερόπουλος)

Στην Αρχαία Ελλάδα η Μουσική ήταν απόλυτα συνυφασμένη με την καθημερινότητα όλων των ανθρώπων, και σαν μια σύνθετη καλλιτεχνική και πνευματική έκφραση είχε ιδιαίτερη θέση σε όλες τις εκδηλώσεις της προσωπικής και της κοινωνικής ζωής. Η Μουσική, το Άσμα και η Όρχηση (συνήθως αλληλένδετα) ήταν οι χαρακτηριστικότερες εκφάνσεις της πολιτισμένης κοινωνίας και βασικοί παράγοντες – αλλά και δείκτες – ευζωίας.

     Από τους αρχαϊκούς ήδη χρόνους η Μουσική άρχισε να αποκτά ένα όλο και πιο σύνθετο χαρακτήρα και ρόλο, με αποκορύφωμα την δημιουργία Μουσικών Αγώνων σε πολλές πόλεις. Οι αρχαιότεροι τέτοιοι καταχωρημένοι Αγώνες είναι τα “Κάρνεια” στην Αρχαία Σπάρτη, μια πόλη όπου η Μουσική γενικότερα κατείχε εξέχουσα θέση και ήταν άρρηκτα δεμένη με την εκπαίδευση των νέων.

     Η Αθήνα έλαμψε κυριολεκτικά μετά τον 6ο αιώνα όταν πλέον η Μουσική έπαιζε πρωταγωνιστικό ρόλο στις δύο μεγάλες Εορτές της πόλης, τα Μεγάλα Παναθήναια και τα Μεγάλα Διονύσια. Στο πλαίσιο των μεγάλων αυτών εορτών όχι μόνο γίνονταν μεγάλοι διαγωνισμοί αλλά αναπτύχθηκαν και τα σημαντικότερα μουσικά και ποιητικά είδη της εποχής με αποκορύφωμα βέβαια το Αρχαίο Δράμα.

     Αν και η Μουσική είχε κατεξοχήν εορταστικό χαρακτήρα στο πλαίσιο τόσο των δημόσιων όσο και των ιδιωτικών εορτών, καίριος ήταν ο ρόλος της στις θλιβερές στιγμές της ζωής και λυτρωτική η ένταξή της στις καθημερινές σκληρές – ίσως και ανιαρές – ώρες του μόχθου. Στις στιγμές της χαράς και του γλεντιού, στα συμπόσια και στις συγκεντρώσεις και φυσικά στους γάμους – ήταν αλληλένδετη με όλους τους ιδιωτικούς εορτασμούς αλλά και «σύντροφος» στην καθημερινότητα. Ένας αυλητής λ.χ. συνόδευε τις γυναίκες στο ζύμωμα, τους εργάτες στον τρύγο και τον θερισμό, τους κωπηλάτες αλλά και τους στρατιώτες στην πορεία προς την μάχη. Άρρηκτα δεμένος ο Αθλητισμός με την Μουσική, όχι μόνον γιατί οι μεγάλοι αθλητικοί αγώνες είχαν και μουσικούς διαγωνισμούς, αλλά γιατί ο αθλητής τόσο στην προπόνησή του όσο και στον αγώνα χρειαζόταν τον ρυθμό του μουσικού να τον ωθεί και να τον εμψυχώνει.

Ο θεϊκός χαρακτήρας της Μουσικής

     Η Μουσική έχοντας θεϊκό χαρακτήρα για τους αρχαίους Έλληνες, θεράπευε ψυχή και σώμα, εξάγνιζε, καταπράυνε, ενέπνεε, παρακινούσε αλλά και ηρεμούσε. Όλα τα παραπάνω δικαιολογούν τον πρωταγωνιστικό ρόλο που διαδραμάτιζε στις μεγάλες Εορτές της πόλης όπου μουσική, άσμα και όρχηση ήταν άρρηκτα δεμένα με τις εκδηλώσεις που είχαν κατεξοχήν θρησκευτικό χαρακτήρα – π.χ. στη μεγάλη γιορτή των Παναθηναίων στην Αθήνα.

http://www.lyravlos.gr/ancient-greek-music.asp

Η τεράστια σημασία της μουσικής για τους Πυθαγόρειους

 < < < < < < < <Ο ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΚΑΙ Η ΜΟΥΣΙΚΗ   > > > > > > >

                                                                                                              δείτε    εδώ

Λέγεται λοιπόν ότι ο Πυθαγόρας,και εμπράκτως κάποτε, με την βοήθεια σπονδιακού μέλους που έπαιξε κάποιος αυλητής, έσβησε την λύσσα ενός μεθυσμένου νεαρού Ταυρομενίτου, ο οποίος κατά την διάρκεια της νύχτας επιτέθηκε με δυνατές φωνές εναντίον της ερωμένης του στην πόρτα του αντεραστού του, σχεδιάζοντας να πυρπολήσει το σπίτι. Και αυτό, επειδή βρισκόταν σε έξαψη και είχε ζωηρέψει εξ αιτίας της φρυγικής μελωδίας στον αυλό. Αυτό το πάθος λοιπόν θεράπευσε γρήγορα ο Πυθαγόρας, που έτυχε εκείνη την στιγμή, σε ακατάλληλη ώρα, να ασχολείται με τους νόμους που διέπουν τα άστρα. Είπε λοιπόν στον αυλητή να μετατρέψει την φρυγική μελωδία σε σπονδειακή, με την οποία ο νεαρός,αφού ηρέμησε, επέστρεψε αμέσως και με κοσμιότητα στο σπίτι του, ενώ πριν από λίγο όχι μόνο δεν ανεχόταν από τον Πυθαγόρα ούτε νουθεσία, αλλά και με μανία και ύβρεις είχε αρνηθεί να τον συναντήσει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s